រឿងខ្លី · Uncategorized

រឿងខ្លី “សម្បថបូកគោ”

ពួកយើងធ្លាប់បានទៅលេងភ្នំបូកគោជាមួយគ្នា។ គេប្រា​ប់ខ្ញុំថាគេស្រឡាញ់ខ្ញុំណាស់​ ហើយថាខ្ញំជាជីវិតរបស់គេ។ ខ្ញុំសប្បាយនិងរំភើបចិត្តណាស់តែក៏នៅធ្វើដូចមិនជឿរួចតបទៅគេថា៖​ -បងឯងចេះតែថាហើយ! គេលើកដៃឡើងលើស្បថស្បែ៖ -សូមវត្ថុស័ក្តសិទ្ធិិលើភ្នំជាសាក្សីបើបងក្បត់ស្រី​ សូមឲ្យបងរស់នៅលែងស្គាល់អ្វីជាស្នេហ៍ពិត! ខ្ញុំនៅតែធ្វើដូចមិនជឿ​។ គេងាកមកមើលមុខខ្ញុំហើយចាប់ដៃខ្ញុំរួចនិយាយ៖ -ដរាបណា​ភ្នំបូកគោមិនប្តូរឈ្មោះចិត្តស្មោះបងក៏គ្មានថ្ងៃប្រែពីអូនដែរ! ខ្ញុំមើលមុខគេហើយញញឹមដោយការជឿជាក់ព្រោះខ្ញុំគិតថាគ្មានអ្នកណាហ៊ានប្តូរឈ្មោះកន្លែងពាក់ព័ន្ធនឹងប្រវត្តិសាស្រ្តទេ។ ……… ប្រាំឆ្នាំក្រោយ ខ្ញុំបានមកលេងភ្នំបូកគោម្តងទៀត​ ក្រោយពេលដែលវាត្រូវបានប្តូរឈ្មោះមកជាឈ្មោះដើមរបស់វាវិញ​ ។ ខ្ញុំឈរនៅកន្លែងដដែល​ ប៉ុន្តែគ្មានគេទៀតទេ។ ឈ្មោះបូកគោគង់គេប្តូរបាន​ទៅជាឈ្មោះផ្សេង​ រហូតមានប្រតិកម្មខ្លាំង​ ទើបបានប្តូរមកឈ្មោះដើមវិញ​។ ប៉ុន្តែរឿងខ្ញុំ​ ទោះជាខ្ញុំយំឲ្យលិចភ្នំបូកគោ​ ឬ​ លោតសម្លាប់ខ្លួ​នដើម្បីឲ្យគេស្រណោះខ្ញុំ​ ក៏គេនឹងមិនប្រែចិត្តមកស្រឡាញ់ខ្ញុំវិញដែរ។ គេថាខ្ញុំជាជីវិតគេ​ តែជីវិតមិនទៅចោលគេផង​ គេក៏ទាត់ចោលជីវិតនេះទៅហើយ។ សូមភ្នំបូកគោជាសាក្សី​ បើឈ្មោះអ្នកលែងត្រូវបានគេប្រែ​ សូមឲ្យប្រុសពូកែស្បថស្បែហែលឆ្លងសម្បថកម្មរបស់ខ្លួនគ្រប់ៗជាតិ។ ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី ២៣ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំាំ ២០១៧ ដោយ គឹម ឌីណា Advertisements

Uncategorized

ភាពខុសគ្នារវាងភ្ជុំឆ្នាំនេះនិងកាលពីជាង១០ឆ្នាំមុន

ខ្ញុំចាំបានថាកាលពីជិត១០ឆ្នាំមុនពេលទៅលេងបុណ្យចូលឆ្នាំឬភ្ជុំម្តងៗគឺមានភាពរស់រវើកជាងពេលនេះ។ ខាងក្រោម ខ្ញុំនឹងនិយាយពីចំណុចខុសគ្នារវាងបុណ្យភ្ជុំឆ្នាំនេះនិងកាលពីជាង១០ឆ្នាំមុន។ កាលពីជាង១០ឆ្នាំមុន ១. លេងសេរ៊ីម៉ូតូ ឬ ច្រើនលើកឡើងថា ម្នាក់នេះ កូនអ្នកនេះ ជិះម៉ូតូសេរីនេះ ២. បបួលគ្នាទៅវត្តនេះឬវត្តនោះ ហើយក្នុងវត្តក៏មានលក់អីញុំាច្រើនព្រោះមានមនុស្សទៅច្រើន ៣. មានការប្រាស័យរវាងអ្នកជិតខាងច្រើន ដោយមានការផឹកស៊ីធម្មតា នៅឆ្នាំនេះ ១. សម្បូររថយន្តនៅចតមុខផ្ទះ ហើយមិនសូវឭនិយាយថាកូនអ្នកនេះជិះម៉ូតូម៉ាកនេះ ឬម៉ាកនោះទេ (ជីវភាពគ្រាន់បើច្រើនជាងកាលពីមុន) ២. មិនសូវមានយុវជន ហើយក្នុងវត្តក៏មិនសូវមានលក់អីញុំាច្រើនដូចកាលពីមុន ហើយក៏មិនឃើញមានបបួលគ្នាដើរលេងដូចមុន ដោយភាគច្រើនគឺជុំផឹកស៊ីនៅផ្ទះរៀងៗខ្លួន ៣. មិនសូវមានការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាដូចកាលខ្ញុំទៅលេងកាលពីក្មេងទេ ព្រោះឃើញនៅផឹកស៊ីតែក្នុងផ្ទះរៀងខ្លួន ៤. មីងខ្ញុំជាអ្នកលក់ចាប់ហួយ ហើយលក់ម្ហូបតែលក់មិនសូវដាច់ ហើយគាត់ក៏និយាយថា ចុះឆ្នាំហ្នឹងគេអត់ទៅវត្តទេហ្អី បានលក់បន្លែបន្លុកត្រីសាច់អត់ដាច់សោះ។ប៉ុន្តែស្រាគឺលក់ដាច់។ ៥. បងជីដូនមួយថា សម្បូអ្នកញៀនថ្នាំ ខ្ញុំមិនដឹងថាស្រុកអ្នកផ្សេងមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងណាខ្លះនោះទេ ហើយនេះគ្រាន់តែជាការចែករំលែកនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានជួប ពេលទៅលេងស្រុកខាងប៉ា។ ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី ២២ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ ២០១៧ ដោយ គឹម ឌីណា

រឿងខ្លី · Uncategorized

រឿងខ្លី” ព្រាត់គ្នាហើយក្រាស់”

ពេលមនុស្សកំពុងតែឈរចាំរាប់បាត្រ ស្រាប់តែបុរសសង្វិតម្នាក់ដើរមកកាត់ជួរគេដោយមានស្ត្រីម្នាក់ទំនងជាភរិយាដើរពីក្រោយ ហើយរាប់បាត្រធ្វើព្រងើយ។អ្នកនៅជិតនោះលាន់មាត់ហួសចិត្តហើយមានតែខ្ញុំម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលចិត្តសឿង និយាយឭៗថា៖ “ហើយម៉េចក៏មកដើរកាត់ជួរគេអ៊ីចឹង?មិនឃើញគេដទៃតម្រង់ជួរចាំទេហ្អី?” បុរសនោះងាកមកហើយតបបែបគំរោះគំរើយ៖ “ចុះម៉េចមិនកាត់ជួរគេដែរទៅ?”​ ខ្ញុំហួសចិត្តហើយសម្លឹងមើលមុខបុរសនិងភរិយារបស់គេដោយហួសចិត្ត ហើយចេះតែឆ្ងល់ថា ចុះម៉េចក៏ប្រពន្ធស្រឡាញ់ប្តីម៉្លេះ ឃើញប្តីខុសហើយម៉េចក៏មិនប្រាប់អីបន្តិច។ ខ្ញុំបែរជាទៅអាណិតស្រ្តីនោះវិញ ព្រោះមើលទៅស្លូតណាស់ មិនគួរបានប្តីអីគ្មានសីលធម៌ដូច្នេះសោះ។ឯខ្ញុំនេះក៏យ៉ាប់ដែរ រឿងប្តីគេសោះ វិភាគដល់ថ្នាក់ហ្នឹង ចាំមើលតែខ្លួនឯងបានគូគ្រងវិញ មិនដឹងប៉ះលើមនុស្សបែបណាទេ បើពូកែតែថាឲ្យគេដូច្នេះ។ប៉ុន្តែខ្ញុំច្បាស់ក្នុងចិត្តណាស់ បើគូខ្ញុំជាមនុស្សដូចម្នាក់ហ្នឹង ខ្ញុំស៊ូនៅម្នាក់ឯងរហូតទៅ។ និយាយពីរឿងរាប់បាត្រវិញ ខ្ញុំកំពប់បុណ្យអស់ហើយ ដោយសារតែរវល់ទៅដណ្តើមបាបជាមួយនឹងប្រុសម្នាក់ហ្នឹង។ខ្ញុំមើលមុខគេមិនដាក់ភ្នែក(របៀបហួសចិត្ត) ស្រាប់តែបុរសនោះមើលមុខខ្ញុំវិញហើយសួរធម្មតាតែក្នុងសំឡេងនិងចេតនាឈ្លើយ៖ “មើលមុខស្អី?” ខ្ញុំមិនតបទេព្រោះមានរឿងពីរដែលខ្លាចកើតឡើងបើខ្ញុំតប។ទីមួយ គឺខ្លាចម្នាក់ហ្នឹងស្ទុះមកវាយខ្ញុំ ដែលនឹងអាចធ្វើឲ្យខ្ញុំត្រូវខ្មាសគេដោយសារប្រុសវាយហើយនៅក្នុងវត្តទៀត។ ប៉ុន្តែទីពីរ គឺខ្ញុំខ្លាចបើខ្ញុំតប មុខនិងសំដីរបស់ខ្ញុំនឹងឈ្លើយដូចម្នាក់ហ្នឹងហើយទ្រាំមិនបានខ្ញុំនឹងទៅស្ទុះទៅវាយម្នាក់ហ្នឹងមិនខាន ព្រោះតាំងពីដើមមកខ្ញុំស្អប់បំផុតគឺប្រុសអសីលធម៌ មិនគោរពនិងឲ្យមិនឲ្យតម្លៃស្ត្រី។ បើខ្ញុំវាយម្នាក់ហ្នឹងមែន គេគ្រប់គ្នាច្បាស់ជាថាខ្ញុំជាស្រីមិនល្អ ទៅរករឿងប្រុសមុនមិនខាន។ :p ខ្ញុំសរសើរខ្លួនឯងណាស់ ដែលទប់ចិត្តបាន កុំអីមានរឿងនៅវត្តមិនខាន។ រឿងដែលខ្ញុំមិនយល់មួយទៀត គឺប្រពន្ធរបស់ម្នាក់ហ្នឹងបានតែដើរតាមក្រោយហើយមើលមុខប្តីដោយមិនហ៊ាននិយាយស្តីអ្វីទាំងអស់។ ប៉ុន្តែ តិចគេមិនមែនប្តីប្រពន្ធនឹងគ្នាទៅ? ហាហា បើមិនមែន ឲ្យខ្ញុំសុំទោសផង។ តែបើមែន ខ្ញុំគិតថាស្ត្រីគួរតែហ៊ានប្រាប់ពីកំហុសប្តី ពេលឃើញប្តីខុស ឬក៏គាត់ទុកកត្តិយសឲ្យប្តីគាត់ដោយចាំទៅប្រាប់នៅផ្ទះ? ណ្ហើយ! យ៉ាងណា យ៉ាងណី… Continue reading រឿងខ្លី” ព្រាត់គ្នាហើយក្រាស់”

ប្រលោមលោក · Uncategorized

ត្រួសៗអំពីចំណុចគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ក្នុងរឿង “ជ្រោះភ្នំគូលែន”របស់អ្នកនិពន្ធ ស៊ុំ ឈុំ

១. ស្នេហាដ៏ស្មោះស្ម័គ្ររបស់នារីរកស៊ីផ្លូវភេទចំពោះ ស៊ី ឈឿន៖ មនុស្សភាគច្រើនតែងគិតថាស្ត្រីរកស៊ីផ្លូវភេទគឺជាស្រ្តីដែលមានចិត្តរាយមាយជាទីបំផុត ប៉ុន្តែ តួ យ៉ាហន គឺជានារីដែលស្មោះនិងស្រឡាញ់ ស៊ី ឈឿន បំផុត។ នៅថ្ងៃរៀបការរបស់ស៊ី ឈឿន ក្រោយពីដឹងរឿងពិតរបស់អ្នកទាំងពីរ រហូតមានភ្ញៀវខ្លះលើកឡើងថា “ បើតាមឬកពានិងរូបសម្បត្តិ គឺគួរតែចន្ទីមកធ្វើជាស្រីចម្រៀង ហើយនាងយ៉ាហនធ្វើជាលោកស្រីវិញ ទើបសមជាង”។ នេះសបញ្ជាក់ឲ្យឃើញថា តម្លៃមនុស្សថ្លៃឬថោកអាស្រ័យទៅលើទង្វើរនិងចរិតរបស់មនុស្ស។ ២. ការមិនទុកចិត្តនិងចូលចិត្តស្មានតែរៀងខ្លួន៖ ខ្ញុំគិតថា បើសិនណាជា ស៊ី ឈឿន ឬ យ៉ាហន ហ៊ាននិយាយគ្នាដោយចំហពីរឿងដែលនាំឲ្យអ្នកទាំងពីររង្គៀសចិត្តនឹងគ្នា នោះប្រហែលជាពួកគេមិនត្រូវព្រាត់ប្រាស់គ្នានោះទេ។ ខ្ញុំយល់ថា រឿងនេះជាមេរៀនដ៏ល្អសម្រាប់អ្នកអានគ្រប់រូបដែលមានដៃគូស្នេហាគួរណាតែចេះពិភាក្សាគ្នានិងរៀនយល់ពីគ្នាឲ្យបានច្រើនជាជាងការកាត់ស្មានពីចិត្តនិងទង្វើរនៃដៃគូម្ខាងទៀត។ខ្ញុំថែមទាំងគិតទៀតថា បើកាលនោះមានហ្វេសប៊ុក ប្រហែលជាអាច ស៊ី ឈឿន ឬ យ៉ាហន អាចបង្ហើរអារម្មណ៍ខ្លះ ទៅតាមstatus ហើយអាចឲ្យភាគីម្ខាងទៀតបានយល់ជាក់ជាមិនខាន ពីព្រោះថាមនុស្សមានស្នេហា បើមិនហ៊ាននិយាយគ្នាប្រាប់ត្រង់ គឺំមានតែបង្ហោះតាមហ្វេសប៊ុកហើយ ដើម្បីឲ្យភាគីម្ខាងទៀតបានដឹង។ ប៉ុន្តែបើមានហ្វេសប៊ុកមែន ប្រហែលចន្ទីអាចដឹងពីទំនាក់ទំនងអ្នកទាំងពីរដោយងាយ។ រឿងអីក៏មានចំណុចវិជ្ជមាននិងអវិជ្ជមានរបស់វាដែរ។ ៣. ការទម្លាក់កំហុសទៅលើជនរងគ្រោះដោយការរំលោភ៖ យ៉ាហន ត្រូវឪពុកចុងរំលោភ… Continue reading ត្រួសៗអំពីចំណុចគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ក្នុងរឿង “ជ្រោះភ្នំគូលែន”របស់អ្នកនិពន្ធ ស៊ុំ ឈុំ

រឿងខ្លី

រឿង ” ក្មេងកំព្រាឋាននរក”

ខ្ញុំមានឈ្មោះថា គ្មានឈ្មោះ ជាកុមារីពិការជើងម្នាក់ដែលរស់នៅមណ្ឌលកុមារកំព្រា”ក្មេងរំលូត” នៅឋាននរក។ អ្នកទាំងអស់គ្នាប្រហែលជាឆ្ងល់ណាស់ហើយ ថាហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមានឈ្មោះថា គ្មានឈ្មោះ? ហើយមូលហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមករស់នៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌលកុមារកំព្រានេះ? រឿងរ៉ាវដែលកើតឡើងកាលពី១០ឆ្នាំមុនគួបផ្សំជាមួយនឹងកំណត់ហេតុរបស់កុមារកំព្រានៅ មណ្ឌល នេះ បានដក់ជាប់ក្នុងការចងចាំរបស់ខ្ញុំយ៉ាងច្បាស់ ដែលចងក្រងចេញជាប្រវិត្តិដ៏កម្សត់របស់ខ្ញុំ។ ប្រវត្តិរបស់ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមរស់រវើកឡើងវិញ ប្រៀបដូចជាខ្សែរអាត់វីដេអូដែលកំពុងតែចាក់ដូច្នោះដែរ ហើយបានសារទៅអតីតកាលមួយ…… ម៉ាក់ប៉ារបស់ខ្ញុំគឺជានិស្សិតមហាវិទ្យាល័យ ហើយពួកគាត់ស្រលាញ់គ្នាខ្លាំងណាស់ រហូតរំលងហួស ប្រពៃណីខ្មែរដោយមិនបានការពារទើបបណ្តាលឲ្យមានខ្ញុំ។ តាំងពីខ្ញុំចាប់ផ្តើមមកជ្រកកោនក្នុងផ្ទៃម៉ាក់ ប៉ារបស់ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមបែកចិត្តពីម៉ាក់ ជាហេតុធ្វើឲ្យម៉ាក់ ពិបាកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ម៉ាក់ចាប់ផ្តើមយកស្រាបំបាត់ទុក្ខ យកទឹកភ្នែកមកលុបមុខ ហើយជាញឹកញយ គាត់វាយពោះខ្លួនឯងខ្លាំងៗក្នុងគោលបំណងសម្លាប់ខ្ញុំ ព្រោះក្នុងចិត្តគាត់គិតថា ខ្ញុំជាមូលហេតុនាំ ឲ្យប៉ាបែកចិត្តពីគាត់។ កាលណោះខ្ញុំទើបតែអាយុបាន២ខែទេ តែខ្ញុំបានផឹកស្រា រាល់ថ្ងៃដែលម៉ាក់ផ្តល់ឲ្យ។ ការឈឺចាប់របស់ម៉ាក់និងទឹកភ្នែករបស់ម៉ាក់បានផ្តល់នូវភាពសោកសង្រេង ដល់ខ្ញុំយ៉ាងខ្លាំង។ លើសពីនេះទៅទៀត ពេលម៉ាក់វាយពោះគាត់ម្តងៗ ខ្ញុំឈឺចាប់ស្ទើរតែរបូតពីផ្ទៃគាត់ ទៅហើយ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ជម្រកដែលខ្ញុំកំពុងតែរស់នៅនេះជិតរលំហើយ! ខ្ញុំជិតអស់ទីពឹងហើយ! ព្រោះតែចិត្តស្រលាញ់ម៉ាក់ ចង់លួងលោមម៉ាក់ ចង់ឃើញពិភពលោកដ៏ស្រស់បំព្រងនេះជាមួយម៉ាក់ ហើយទទួលការស្រលាញ់បីបមថ្នមថ្នាក់ពីម៉ាក់ដូចក្មេងដ៏ទៃ ខ្ញុំក៏ចេះតែទ្រាំទៅ។ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ម៉ាក់កាន់តែពិបាកចិត្ត។ នៅពេលខ្ញុំបាន៤ខែ ខ្ញុំឭគាត់និយាយជាមួយស្រ្តីចំណាស់ម្នាក់ថា គាត់មិនចង់ទុកខ្ញុំទៀតទេ។ សូម្បីតែឈ្មោះខ្ញុំក៏គាត់មិនចង់នឹកនាដាក់ឲ្យផង ហើយគាត់អង្វរស្រ្តីចំណាស់នោះឲ្យ យកខ្ញុំចេញពីផ្ទៃគាត់ទៅ។ គ្រាន់តែឮពាក្យទាំងនេះភ្លាម… Continue reading រឿង ” ក្មេងកំព្រាឋាននរក”

រឿងខ្លី

រឿង “នេះហើយគូព្រេងខ្ញុំ”

ខ្ញុំឈ្មោះ ទូច អាយុ ២៩ឆ្នាំ ហើយ សព្វថ្ងៃខ្ញុំជាបុគ្គលិកអង្គការទាក់ទងនឹងការអាននៅក្នុងភូមិ។ ពេលឭថាខ្ញុំធ្វើការងារអង្គការ ស្តាប់ទៅ គិតថាខ្ញុំរៀនបានច្រើនមិនខាន។ តែមិនដូចអ្នកគិតទេ ខ្ញុំរៀនបានត្រឹមថ្នាក់ទី១២ប៉ុណ្ណោះ (ព្យាយាមទាំងត្រដាបត្រដួស ព្រោះម៉ែបម្រុងឲ្យតែខ្ញុំឈប់រៀនដើម្បីយកប្តី)។ ដោយសារតែខ្ញុំជាមនុស្សឧស្សាហ៍ចូលចិត្តអាន និង មានការខិតខំប្រឹងប្រែង ទើបខ្ញុំអាចធ្វើការងារអង្គការដើម្បីជួយកុមារក្នុងភូមិឲ្យមានទម្លាប់អាន។ ខ្ញុំគិតថាការងារខ្ញុំគឺមហិមាណាស់ ព្រោះបើក្មេងៗចូលចិត្តអានតាំងពីតូច នោះបានន័យថាពួកគេកំពុងកសាងនូវឃ្លាំងចំណេះដឹងមួយសម្រាប់ខ្លួនឯងហើយ។ នៅពេលដែលពួកគេទទួលបានជោគជ័យ ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំបានចូលរួមចំណែកក្នុងការកសាងធនធានមនុស្សក្នុងភូមិរបស់ខ្ញុំហើយ។ ចុះបើសិនជាមានក្មេងក្មាងណាម្នាក់ឬច្រើននាក់ ក្នុងភូមិរបស់ខ្ញុំក្លាយជា រដ្ឋមន្ត្រី ពាណិជ្ជករ គ្រូបង្រៀន អ្នកនិពន្ធ កសិករដ៏ជំនាញ ជាដើម ខ្ញុំមិនជឿថាពួកគេនឹងគ្មានគំនិតមកអភិវឌ្ឍភូមិរបស់ខ្លួនវិញនោះទេ។ តែគួរឲ្យស្តាយការងារដ៏អស្ចារ្យដែលខ្ញុំកំពុងតែធ្វើនេះ ត្រូវបានម្តាយជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ តែងតែថាខ្ញុំកំពុងតែធ្វើរឿងគ្មានផលប្រយោជន៍ចំពោះគាត់ទៅវិញ។ ក្រោមពន្លឺអគ្គិសនី សមាជិកគ្រួសារចំនួនបួននាក់ កំពុងតែបរិភោគបាយជុំគ្នា។ គ្មានអ្នកណាក្រៅពីគ្រួសារខ្ញុំទេ។ ម៉ែចាប់ផ្តើមទេសនា កំដរបាយល្ងាច៖ -កន្ទូចអើយ ជិតចូលឆ្នាំហើយ! ខ្ញុំមិនបានរៀនចិត្តវិទ្យាមែន តែមិនដឹងយ៉ាងម៉េច ខ្ញុំហាក់ដឹងចិត្តម៉ែគ្រប់យ៉ាង។ នេះប្រហែលជាមកពីគាត់និយាយច្រើនពេកទៅ រហូតដល់គាត់ចេញតែក្បាលប្រយោគមក ខ្ញុំដឹងដល់ឃ្លាបញ្ចប់។ ខ្ញុំតបទៅវិញដើម្បីបង្វែរប្រធានបទម៉ែដោយទំពារបាយពមមាត់៖ -ម៉ែចង់ទៅវត្តណា ឆ្នាំនេះ? ពុកខ្ញុំដែលហាក់យល់ចិត្តខ្ញុំនិងដឹងសាច់រឿងដែរ បែជាសើចតិចៗ ទុកនាទីឲ្យខ្ញុំនិងម៉ែផ្លែផ្កាសំដីគ្នាទៀត។… Continue reading រឿង “នេះហើយគូព្រេងខ្ញុំ”

ប្រលោមលោក · Uncategorized

រឿង “មនុសក្បត់ស្មោះមនុស្សក្បត់” (ភាគបញ្ចប់)

តាមរកវីរីយ៉ាអស់ចិត្ត ក៏នៅតែមិនឃើញ ពួកគេក៏ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។ ពេលទៅដល់ផ្ទះ សត្យាប្រញាប់លាសំបុត្ររបស់វីរីយ៉ា ដើម្បីអានដោយមិនឲ្យសុរិយាដឹង៖ ជួបបងយូរ យឺតជាងគេ តែអូននឹងទុកបងក្នុងបេះដូងឲ្យយូរជាងគេ! ទោះជីវិតអូនអភ័ព្វបន្តិចមែន តែអូនគិតថាព្រហ្មលិខិតនៅមានចិត្តប្រណីដល់អូនខ្លះដែលឲ្យអូនបានជួបបងយូរ ទោះត្រឹមពេលខ្លីតែមានន័យក្នុងចិត្តអូន! ការពិតទៅបងយូរ មិនបាច់មានអូនក្នុងចិត្តក៏បាន ព្រោះវាមិនសំខាន់សម្រាប់អូននោះទេ ព្រោះពេលអូនទៅបាត់ អូននឹងលែងដឹងរឿងអ្វីទាំងអស់អំពីចិត្តបង! អ្វីដែលសំខាន់បងបានផ្តល់ការចងចាំមួយដ៏ល្អសម្រាប់អូន! បងយូរ ហ្អា !បងដឹងទេ អូនចង់មានថ្ងៃដែលអូនអាចមានសិទ្ធិប្រច័ណ្ឌបងយូរ ពេលបងមើលស្រីដទៃ ហើយអូនក៏ចង់ឲ្យបងយូរ ប្រច័ណ្ឌអូនពេលដែលមានប្រុសដទៃមើលអូន! ស្នេហាមិនមែនជាការឱបក្រសោបមកជាកម្មសិទ្ធិនោះទេ!ឲ្យតែស្រឡាញ់ពិត ទោះជាគេបានទៅអ្នកណា ឲ្យតែគេមានក្តីសុខ នោះយើងក៏មានក្តីសុខដែរ! ការពិតទៅអូនដឹងច្បាស់ណាស់ពីការបញ្ចប់នៃទំនាក់ទំនងរបស់យើង តែអូនពិតជាធ្វើចិត្តមិនបាន! អូនចង់ឲ្យកូនរបស់យើងជាតំណាងនៃក្តីស្រឡាញ់ស្ម័គ្រស្មោះចំពោះបង បើទោះជាអូនបានក្បត់ចិត្តសង្សារមកស្រឡាញ់បង! អូនជាមនុស្សក្បត់ ឯបងក៏ជាមនុស្សក្បត់ ប៉ុន្តែមនុស្សក្បត់អូនបែរជាមកស្មោះមនុស្សក្បត់ដូចបងរហូតសុខចិត្តទ្រាំទទួលទារុណកម្មគ្រប់បែបយ៉ាងដើម្បីតែតំណក់ឈាមរបស់ពួកយើង! បងវិចិត្រដែលធ្លាប់តែជាបុរសល្អស្រឡាញ់អូនអស់ពីចិត្ត បែរជាប្រែមកស្អប់អូនអស់ពីពោះ ប៉ុន្តែអូនមិនខឹងគាត់នោះទេ ព្រោះអូនជាមូលហេតុដែលនាំឲ្យគាត់ទៅជាបែបនេះ! អូនក្លាយទៅជាប្រពន្ធគេ ឯបងក្លាយទៅជាប្តីគេ ដូច្នេះយើងបែកគ្នាជារៀងរហូត ប៉ុន្តែក្នុងចិត្តអូនបងគឺជាបុរសចុងក្រោយ!អូននឹងចិញ្ចឹមកូនរបស់យើងឲ្យបានក្លាយជាមនុស្សល្អ! អូនខំព្យាយាមរស់នៅដោយរីករាយ ព្រោះអូនជឿថាក្រៅពីស្នេហា នៅមានរឿងជាច្រើនទៀតដែលអូនអាចធ្វើដើម្បីសង្គមមួយនេះ!អូនចាំពាក្យបងយូរ ថា កុំឲ្យអូនគិតខ្លីព្រោះស្នេហា ព្រោះយើងអាចយកសមត្ថភាពនិងប្រាជ្ញារបស់យើងដែលមានមកបម្រើសង្គមវិញកើតជាប្រយោជន៍ដល់មនុស្សទូទៅ! អូនកំពុងតែធ្វើរឿងនេះហើយ! អូននឹងរស់នៅឲ្យមានន័យនិងសប្បាយចិត្តមិនឲ្យបងយូរ បារម្ភនោះទេ! ក្រោយពីអានសំបុត្រចប់ សត្យាស្រក់ទឹកភ្នែកម្តងទៀត។… Continue reading រឿង “មនុសក្បត់ស្មោះមនុស្សក្បត់” (ភាគបញ្ចប់)